🎁 Ruhun Mu Ateş Yoksa O Gözler Mi Alevden Sözler

Ruhunmu ateş, yoksa o gözler mi alevden? Güzel mesajlar,Ünlü sözleri,Aşk sözleri,Dini Sözler,Doğum günü mesajları gibi birçok kategoride sizlere en Geri Gelen Mektup - Hüseyin Nihal Atsız. Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden? Bilmem, bu yanardağ ne biçim korla tutuştu? Sen istedin, ondan bu gönül zorla tutuştu. Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse. Ruhunmu ateş, yoksa o gözler mi alevden? Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu? Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden? Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu. Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse; Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse; Herşey silinip kayboluyorken nazarımdan, Rûhunmu ateş, yoksa o gözler mi alevden? Bilmem, bu yanardağ ne biçim korla tutuştu? Pervâne olan kendini gizler mi alevden? Mutlak Seveceksin Sevda gibi bir gizli EMEL ruhuna sinmiş; Bir haz ki hayalden bile üstün ve derinmiş. Gökten gelerek gönlüne rüzgar gibi inmiş Ruhunmu ateş yoksa o gözler mi alevden? Gözler ki birer parçasıdır sende ilahın, Güzel Sözler ve Aranan sözler sitesidir. Tüm Yazılar Üyelerimiz Ruhunmu ateş, yoksa o gözler mi alevden? Bilmem, bu yanardağ ne biçim korla tutuştu? Pervane olan kendini gizler mi alevden; Sen istedin, ondan bu gönül zorla tutuştu Gün senden ışık alsa da bir renge bürünse; Ay secde edip çehrene yerlerde sürünse; Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan Ruhun mu ateş yoksa o gözler mi alevden Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu Pervane olan kendini gizler mi alevden Ben istemiyordum bu gönül zorla tutuştu! Gönderen: Esma Eklenme Tarihi:21/01/2014 vO5BG8. Gençliği fikir ve dava yolunda süregeçen Hüseyin Nihal Atsız, Hiçbir kadınla duygusal anlamda bağ kuracak vakit ayıramamıştır kendine. Atandığı okulda bir meslektaşı ilgisini çekene kadar Atsız, bu eksikliği fark edememiştir. O kadının yeşil gözleri onu etkisi altına alabilmeyi başarmıştır. O ana dek hiçbir kadına ilgisi kaymamışken bu kadına yüreği akmaya başlar. Kendisine her ne kadar karşı koymaya kalkarsa kalksın bu ilgiyi üzerinden atamayan Atsız, en sonunda meslektaşına açılmaya karar verir. Bir şiir kaleme alır ve gizlice o yeşil gözlü hanımın dolabına koyar. Hanımsa mektubu bulduğu anda kimden geldiğini anlar ve zarfı açmaya bile yeltenmeden Atsız’a geri verir. Daha sonralar çıkardığı şiir kitabında Atsız, sözü geçen şiire “Geri Gelen Mektup” adını koyar ve yayınlar. İşte o şiir Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden? Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu? Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden? Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu. Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse; Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse; Herşey silinip kayboluyorken nazarımdan, Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse… Ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla, Ey sen ki gönüller tutuşur her bakışınla! Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince Gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım; Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım. Gözler ki birer parçasıdır sende İlahın, Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın, Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin; Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin! Bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden, Bir yüz ki yapılmış dişi kaplanla hüzünden… Hasret sana ey yirmi yılın taze baharı, Vaslınla da dinmez yine bağrıdaki ağrı. Dinmez! Gönülün, tapmanın, aşkın sesidir bu! Dinmez! Ebedi özleyişin bestesidir bu! Hasret çekerek uğruna ölmek de kolaydı, Görmek seni ukbadan eğer mümkün olaydı. Dünyayı boğup mahşere döndürse denizler, Tek bendeki volkanları söndürse denizler! Hala yaşıyor gizlenerek ruhuma Kaabil’ İmkanı bulunsaydı bütün ömre mukabil Sırretmeye elden seni bir perde olurdum. Toprak gibi her çiğnediğin yerde olurdum. Mehtaplı yüzün Tanrı’yı kıskandırıyordur. En hisli şiirden de örülmez bu güzellik. Yaklaşması güç, senden uzaklaşması zordur; Kalbin işidir, gözle görülmez bu güzellik… Ayrıca Osman Öztunç tarafından yapılan bestesi, buyurun Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden? Bilmem, bu yanardağ ne biçim korla tutuştu? Pervane olan kendini gizler mi alevden; Sen istedin, ondan bu gönül zorla tutuştu… Gün senden ışık alsa da bir renge bürünse; Ay secde edip çehrene yerlerde sürünse; Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse… Ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla, Ey sen ki gönüller tutuşur her bakışınla! Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince Gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım; Gözlerle günah işlemenin zevkinin tattım. Gözler ki birer parçasıdır sende İlah’ın, Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın, Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin; Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin! Bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden, Bir yüz ki yapılmış dişi kaplanla hüzünden… Hasret sana ey yirmi yılın taze baharı, Vaslınla da dinmez yine bağrımdaki ağrı. Dinmez! Gönülün, tapmanın, aşkın sesidir bu! Dinmez! Ebedi özleyişin bestesidir bu! Hasret çekerek uğruna ölmek de kolaydı, Görmek seni ukbadan eğer mümkün olsaydı. Dünyayı boğup mahşere döndürse denizler, Tek bendeki volkanları söndürse denizler… Hala yaşıyor gizlenerek ruhuma “Kaabil”; İmkanı bulunsaydı, bütün ömre mukabil Sırretmeye elden seni bir perde olurdum. Toprak gibi her çiğnediğin yerde olurdum. Mehtaplı yüzün Tanrı’yı kıskanıyordur. En hisli şiirden de örülmez bu güzellik. Yaklaşması güç, senden uzaklaşması zordur, Kalbin işidir, gözle görülmez bu güzellik! Sözlük Onmaz=Hayırlı olmayan, talihsiz Füsun=Büyü Vasıl=Kavuşmak, ulaşmak Ukba=Ahiret, ebedi alem Mahşer=Kıyamet Mukabil=Karşıt olan, bir şeyin karşısında bulunan Mehtap=Ay ışığı, aydınlık Geri Gelen Mektup Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden? Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu? Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden? Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu. Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse; Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse; Herşey silinip kayboluyorken nazarımdan, Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse... Ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla, Ey sen ki gönüller tutuşur her bakışınla! Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince Gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım; Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım. Gözler ki birer parçasıdır sende İlahın, Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın, Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin; Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin! Bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden, Bir yüz ki yapılmış dişi kaplanla hüzünden... Hasret sana ey yirmi yılın taze baharı, Vaslınla da dinmez yine bağrıdaki ağrı. Dinmez! Gönülün, tapmanın, aşkın sesidir bu! Dinmez! Ebedi özleyişin bestesidir bu! Hasret çekerek uğruna ölmek de kolaydı, Görmek seni ukbadan eğer mümkün olaydı. Dünyayı boğup mahşere döndürse denizler, Tek bendeki volkanları söndürse denizler! Hala yaşıyor gizlenerek ruhuma 'Kaabil' İmkanı bulunsaydı bütün ömre mukabil Sırretmeye elden seni bir perde olurdum. Toprak gibi her çiğnediğin yerde olurdum. Mehtaplı yüzün Tanrı'yı kıskandırıyordur. En hisli şiirden de örülmez bu güzellik. Yaklaşması güç, senden uzaklaşması zordur; Kalbin işidir, gözle görülmez bu güzellik... Hüseyin Nihal Atsız Ne yazık ki şiir şairi, gibi hak ettiği saygıyı şiiri Nihal Atsız değilde Nazık Hikmetov yazsaydı Dünya bu şiiri biliyor olurdu. Hakeza romanları da öyle. Ayrıca şiir Aruz Vezni kullanılarak yazılmıştır. Bildiğiniz gibi Türkçe de aruzla yazmak çok zordur. Aruz ile böyle bir şiir yazmak çok daha zordur quoteOrijinalden alıntı Sir Wentor Geri Gelen Mektup Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden? Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu? Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden? Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu. Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse; Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse; Herşey silinip kayboluyorken nazarımdan, Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse... Ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla, Ey sen ki gönüller tutuşur her bakışınla! Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince Gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım; Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım. Gözler ki birer parçasıdır sende İlahın, Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın, Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin; Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin! Bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden, Bir yüz ki yapılmış dişi kaplanla hüzünden... Hasret sana ey yirmi yılın taze baharı, Vaslınla da dinmez yine bağrıdaki ağrı. Dinmez! Gönülün, tapmanın, aşkın sesidir bu! Dinmez! Ebedi özleyişin bestesidir bu! Hasret çekerek uğruna ölmek de kolaydı, Görmek seni ukbadan eğer mümkün olaydı. Dünyayı boğup mahşere döndürse denizler, Tek bendeki volkanları söndürse denizler! Hala yaşıyor gizlenerek ruhuma 'Kaabil' İmkanı bulunsaydı bütün ömre mukabil Sırretmeye elden seni bir perde olurdum. Toprak gibi her çiğnediğin yerde olurdum. Mehtaplı yüzün Tanrı'yı kıskandırıyordur. En hisli şiirden de örülmez bu güzellik. Yaklaşması güç, senden uzaklaşması zordur; Kalbin işidir, gözle görülmez bu güzellik... Hüseyin Nihal Atsız Ne yazık ki şiir şairi, gibi hak ettiği saygıyı şiiri Nihal Atsız değilde Nazık Hikmetov yazsaydı Dünya bu şiiri biliyor olurdu. Hakeza romanları da öyle. Ayrıca şiir Aruz Vezni kullanılarak yazılmıştır. Bildiğiniz gibi Türkçe de aruzla yazmak çok zordur. Aruz ile böyle bir şiir yazmak çok daha zordur Kandaşım paylaşım çok güzel Atsız Atayı yad ettım sayende. Kızma ama nikin birde Türkçe olsa keşke quoteOrijinalden alıntı memeti quoteOrijinalden alıntı Sir Wentor Geri Gelen Mektup Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden? Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu? Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden? Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu. Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse; Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse; Herşey silinip kayboluyorken nazarımdan, Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse... Ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla, Ey sen ki gönüller tutuşur her bakışınla! Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince Gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım; Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım. Gözler ki birer parçasıdır sende İlahın, Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın, Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin; Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin! Bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden, Bir yüz ki yapılmış dişi kaplanla hüzünden... Hasret sana ey yirmi yılın taze baharı, Vaslınla da dinmez yine bağrıdaki ağrı. Dinmez! Gönülün, tapmanın, aşkın sesidir bu! Dinmez! Ebedi özleyişin bestesidir bu! Hasret çekerek uğruna ölmek de kolaydı, Görmek seni ukbadan eğer mümkün olaydı. Dünyayı boğup mahşere döndürse denizler, Tek bendeki volkanları söndürse denizler! Hala yaşıyor gizlenerek ruhuma 'Kaabil' İmkanı bulunsaydı bütün ömre mukabil Sırretmeye elden seni bir perde olurdum. Toprak gibi her çiğnediğin yerde olurdum. Mehtaplı yüzün Tanrı'yı kıskandırıyordur. En hisli şiirden de örülmez bu güzellik. Yaklaşması güç, senden uzaklaşması zordur; Kalbin işidir, gözle görülmez bu güzellik... Hüseyin Nihal Atsız Ne yazık ki şiir şairi, gibi hak ettiği saygıyı şiiri Nihal Atsız değilde Nazık Hikmetov yazsaydı Dünya bu şiiri biliyor olurdu. Hakeza romanları da öyle. Ayrıca şiir Aruz Vezni kullanılarak yazılmıştır. Bildiğiniz gibi Türkçe de aruzla yazmak çok zordur. Aruz ile böyle bir şiir yazmak çok daha zordur Kandaşım paylaşım çok güzel Atsız Atayı yad ettım sayende. Kızma ama nikin birde Türkçe olsa keşke Zamanında yaptık bir hata hocam. Ama özel isim zaten Türkçesi yok ki. Duygular işte böyle yazıya Ata'nın bütün eserleri tüylerimi diken diken şiir kesinlikle mükemmel, bir düz yazı cümlelerini şiirmiş gibi dizeler hâlinde yazması komik bir durum okurken arada sevgili memeti sevgiler ve saygılar... Gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım; Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım. -Sus, sus... Ben de ıstırap çekiyorum, sözleri geliyor kulaklarıma birden. Şiire dönecek olursak; Türkçülerin, Nihal ATSIZ romanları, şiirleri okuyanların aşina olduğu bir şiir. quoteOrijinalden alıntı Hulagu Han Gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım; Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım. -Sus, sus... Ben de ıstırap çekiyorum, sözleri geliyor kulaklarıma birden. Şiire dönecek olursak; Türkçülerin, Nihal ATSIZ romanları, şiirleri okuyanların aşina olduğu bir şiir. Aynen hocam, Ruh Adam romanın bıraktığı etkiyi hiç bir roman bırakmadı bende. Sizin de yazdığınız romanın bitiş cümlesi çok etkileyiciydi. Vaktiyle bir Atsız varmış, varolsun quoteOrijinalden alıntı unalper_ Vaktiyle bir Atsız varmış, varolsun Var Olsun ! Sayfaya Git Sayfa Ruhun mu ateş yoksa o gözler mi alevden? Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu. Pervane olan kendini gizler mi alevden? Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu. Gün senden ışık alsa da bir renge bürünse, Ay secde edip çehrene yerlerde sürünse, Her şey silinip kaybolurken nazarından, Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse... Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince, Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince, İçimdeki azgın devi rüzgârlara attım, Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım. Gözler ki birer parçasıdır sende İlah'ın Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin © 2003-2022 Her Hakkı Saklıdır. GERİ GELEN MEKTUPRuhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden?Sen istedin ondan bu gönül zorla senden ışık alsa da bir renge bürünse;Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse;Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan,Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse...Ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla,Ey sen ki gönüller tutuşur her bakışınla!Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi inceÇehren bana uğrunda ölüm hazzı verinceGönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım;Gözlerle günah işlemenin zevkini ki birer parçasıdır sende İlahın,Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın,Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin;Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin!Bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden,Bir yüz ki yapılmış dişi kaplanla hüzünden...Hasret sana ey yirmi yılın taze baharı,Vaslınla da dinmez yine bağrımdaki Gönülün, tapmanın, aşkın sesidir bu!Dinmez! Ebedi özleyişin bestesidir bu!Hasret çekerek uğruna ölmek de kolaydı,Görmek seni ukbadan eğer mümkün boğup mahşere döndürse denizler,Tek bendeki volkanları söndürse denizler!Hala yaşıyor gizlenerek ruhuma 'Kaabil'İmkanı bulunsaydı bütün ömre mukabilSırretmeye elden seni bir perde gibi her çiğnediğin yerde yüzün Tanrı'yı hisli şiirden de örülmez bu güç, senden uzaklaşması zordur;Kalbin işidir, gözle görülmez bu güzellik...HÜSEYİN NİHAL ATSIZ

ruhun mu ateş yoksa o gözler mi alevden sözler